Εκ μέρους των μελών της Διοίκησης του ΕΚΑ, θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε για την πρόσκλησή σας. Η συνάντηση αυτή αντανακλά  την  κοινή μας ανησυχία,  όσον αφορά στις ριζικές αλλαγές στην αγορά εργασίας και στις εργασιακές σχέσεις  στην Ευρώπη. Η Ευρω …

Walton Pantland

Εκ μέρους των μελών της Διοίκησης του ΕΚΑ, θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε για την πρόσκλησή σας. Η συνάντηση αυτή αντανακλά  την  κοινή μας ανησυχία,  όσον αφορά στις ριζικές αλλαγές στην αγορά εργασίας και στις εργασιακές σχέσεις  στην Ευρώπη.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση υφίσταται μια βαθιά οικονομική, πολιτική και κοινωνική κρίση τα δύο τελευταία χρόνια. Η  Ελλάδα, με  αδιαμφισβήτητα μεγάλα οικονομικά και δημοσιονομικά προβλήματα, είναι η πρώτη χώρα όπου εφαρμόζεται ένα σχέδιο λιτότητας.  Πρόκειται για ένα περίεργο πείραμα: νομισματικές πολιτικές  ενάντια στο κοινωνικό κράτος σε μια δυτική Ευρωπαϊκή χώρα. Αν αυτό το πείραμα «πετύχει», το μέλλον των Ευρωπαίων πολιτών θα είναι  αρκετά δυσοίωνο.
Η πρώτη συμφωνία χρονολογείται τον Μάρτιο του 2010, που σήμανε την ένταξη της στην Ελλάδα Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), και ακολούθησαν μια σειρά από παραρτήματα («Μνημόνια»),  που προβλέπουν  μια σειρά από αυστηρά μέτρα σε φορολογικές και εργασιακές πολιτικές. Μια σειρά από νομοθετήματα πέρασαν από το 2010 έως το 2012, που κάνουν ριζικές αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις.
Εδώ, οφείλουμε να τονίσουμε ότι,  αν και η ελληνική κυβέρνηση επιμένει ότι όλα αυτά τα σκληρά μέτρα είναι ζωτικής σημασίας για τη δημιουργία μιας πιο ευέλικτης αγοράς εργασίας οδηγεί στην τόνωση της απασχόλησης, η πραγματικότητα είναι μάλλον διαφορετική. Οι πολιτικές ύφεσης και τα μέτρα λιτότητας είναι πολύ επιβλαβείς, καθώς η ανεργία έχει εκτοξευθεί στο 21%, και η οικονομία βυθίστηκε σε βαθιά ύφεση.
Οι Συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν συνειδητοποιήσει ότι οι μεταρρυθμίσεις αυτές στοχεύουν πρωτίστως εναντίον τους.  Αυτή η πολιτική θα οδηγήσει στην ανατροπή των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων, μέσα από την αποδυνάμωση των συνδικάτων. Αυτό είναι ένα μοντέλο  παρόμοιο με αυτό που χρησιμοποίησε η  Μάργκαρετ Θάτσερ για να εξασθενίσει τα Βρετανικά συνδικάτα.

Ι. Κύριες τροποποιήσεις στην αγορά εργασίας και τις εργασιακές σχέσεις

Θα σας παρουσιάσω το περίγραμμα των μεγάλων αλλαγών της εργατικής νομοθεσίας που έχουν περάσει από την Βουλή των Ελλήνων από το 2010 έως τον Φεβρουάριο του 2012.
1. Η νέα νομοθεσία επεκτείνει την περίοδο δοκιμασίας για τους νεοπροσλαμβανόμενους σε θέσεις εργασίας για ένα έτος. Προηγουμένως ήταν 2 μήνες. Αυτή η νομοθεσία επιτρέπει στους εργοδότες να απολύουν εργαζομένους χωρίς να τους παρέχουν αποζημίωση απόλυσης, παρά το γεγονός ότι μπορεί να έχουν εργαστεί σχεδόν ένα χρόνο.
2. Περιορίζεται σημαντικά η περίοδος ειδοποίησης για τον τερματισμό των εργαζομένω με σχέση εργασίας  αορίστου σε υπαλληλικές θέσεις. Μειώθηκε το συνολικό ύψος των αποζημιώσεων απόλυσης. Αυτό ισοδυναμεί με έμμεση μείωση της αποζημίωσης λόγω απόλυσης στους υπαλλήλους κατά 50%.
3. Μείωσαν το όριο για τις ομαδικές απολύσεις. Αυτό σημαίνει ότι ένας μεγαλύτερος αριθμός των εργαζομένων επιτρέπεται να απολυθεί.
4. Μείωσαν τις υπερωρίες κατά 5% έως 10%.

Οι επόμενες δύο τροπολογίες αναφέρονται στη μείωση του κατώτατου μισθού. Ο κατώτατος μισθός είναι μια κοινωνική εγγύηση για την εργατική τάξη. Η κυβέρνηση κατάργησε έναν από τους πυλώνες των εργασιακών σχέσεων στην Ελλάδα.

5. Έκανε μια άμεση περικοπή του κατώτατου μισθού, που καθορίζεται από την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση  Εργασίας κατά 22%. Από 751 € (μηνιαίο ακαθάριστο ποσό του μισθού) σε 586 € (καθαρό 487€).
6. Έκανε μια περαιτέρω μείωση κατά 10%, αυτό σημαίνει ότι πρόκειται για μείωση κατά  32% στον ελάχιστο μισθό που καθορίζεται από την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας για τους νέους κάτω των 25 ετών.
7. Ο παραπάνω όρος αποτελεί κατάφωρη παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας όλων των Ελλήνων πολιτών, δεδομένου ότι επιβάλλει μικρότερη πληρωμή για  τους νεότερους εργαζόμενους (κάτω των 25 ετών), μόνο λόγω της ηλικίας τους.
8. Τα επιδόματα για τους ανέργους ακρωτηριάσθηκαν.  Από τα 461 €  μειωθεί στα 359 € το  μήνα! Τα επιδόματα για τους ανέργους χορηγούνται από τον ΟΑΕΔ (Οργανισμός Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού) για μέγιστη περίοδο 12 μηνών.
9. Ενθαρρύνει την αυξημένη χρήση των συμβάσεων ορισμένου χρόνου και μερικής απασχόλησης, καθιστώντας την αγορά εργασίας ακόμη πιο ευέλικτη.
10. Τα προγράμματα κοινωνικών παροχών. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης, οι κοινωνικές δαπάνες στην Ελλάδα (ως ποσοστό του ΑΕΠ) παραμένει πολύ πάνω από το μέσο όρο της Ευρωζώνης.
11. Η  Ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε το κλείσιμο του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ) και του Οργανισμού Εργατικής Εστίας (ΟΕΕ). Η κατάργηση του ΟΕΚ αναμένεται να έχει εκτεταμένες επιπτώσεις στον τομέα των κατασκευών και στα επιδοτούμενα δάνεια. Ο ΟΕΚ παρείχε επιδότηση ενοικίου σε 120,000 δικαιούχους, παρείχε 10,000 επιδοτούμενα στεγαστικά δάνεια το χρόνο και έχτιζε 1,500 κατοικίες ετησίως.
12. Η δεύτερη κοινωνική οργάνωση που καταργήθηκε και που επηρεάζει τις συνθήκες διαβίωσης και αναψυχής του εργαζόμενου είναι ο ΟΕΕ. Το κλείσιμο του τελευταίου  βάζει τέλος σε μια σειρά κοινωνικών παροχών προς τους εργαζόμενους, όπως το θέατρο, φτηνές διακοπές, και βιβλία. Επιπλέον, είναι μια άμεση πρόκληση κατά των Συνδικάτων, γιατί αυτή η οργάνωση ήταν  ο κυριότερος χρηματοδότης της λειτουργίας τους.

13. Συλλογική διαπραγμάτευση
Ο  κύριος νόμος που ορίζει το θεσμικό πλαίσιο των συλλογικών διαπραγματεύσεων στην Ελλάδα ψηφίστηκε από το Κοινοβούλιο το 1990. Σύμφωνα με τις διατάξεις του, τα ελάχιστα όρια προστασίας των μισθωτών εργαζομένων σε όλη τη χώρα ορίζονται από την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, η οποία υπογράφεται από τις τριτοβάθμιες οργανώσεις εργοδοτών και εργαζομένων και έχει ισχύ νόμου. Συλλογικές συμβάσεις εργασίας που σχετίζονται με τις επιχειρήσεις δεν πρέπει να περιλαμβάνουν  όρους απασχόλησης που είναι λιγότερο ευνοϊκοί από τους όρους απασχόλησης που τέθηκαν από την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Εάν διαφορετικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας βρίσκονται σε σύγκρουση, ισχύει η αρχή της εφαρμογής των διατάξεων των πιο ευνοϊκών για τους εργαζόμενους (η αρχή της ευνοϊκότερης – Günstigkeitsprinzip). Για πρώτη φορά η αρχή ευνοϊκότερης ρύθμισης ακυρώθηκε με  νόμο. Ο νόμος προβλέπει «ειδικές επιχειρησιακές συμβάσεις» λιγότερο ευνοϊκές για τους εργαζομένους συγκριτικά με τις τομεακές συμφωνίες. Μια μεγαλύτερη επιδείνωση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας οφείλεται στο νόμο 4024/2011. Αυτή η νομοθεσία ορίζει ότι οι «επιχειρησιακές συμβάσεις» μπορεί να υπογραφούν όχι μόνο από το επιχειρησιακό σωματείο -αν δεν υπάρχει σωματείο ( όταν οι εργαζόμενοι είναι λιγότεροι από 20 άτομα, σύμφωνα με το νόμο) – αλλά και από μια ομάδα προσώπων- υπαλλήλων. Αυτή η αλλαγή είναι επίσης μια βαθιά παρέμβαση στο ρόλο των κοινωνικών  εταίρων.

14. ΟΜΕΔ (Οργανισμός Μεσολάβησης και Διαιτησίας)
Αν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών για τη σύναψη συλλογικής σύμβασης εργασίας αποτύχει, οι συμμετέχοντες μπορούν να  προσφύγουν στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ). Η διαδικασία περιλαμβάνει δύο στάδια: Το πρώτο είναι η διαδικασία μεσολάβησης και η δεύτερη η Διαιτησία. Οι προτάσεις του διαμεσολαβητή δεν είναι δεσμευτικές. Ωστόσο, η απόφαση του διαιτητή εξομοιώνεται με συλλογική σύμβαση εργασίας και είναι δεσμευτική. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ζητήσουν το διορισμό ενός διαμεσολαβητή. Όταν ένας εργοδότης απορρίπτει τις προτάσεις του διαμεσολαβητή, η ένωση των εργαζομένων που δέχεται αυτές τις προτάσεις μπορεί να παραπέμψει το θέμα μονομερώς στη διαιτησία. Τα πράγματα έχουν αλλάξει δραματικά για το ρόλο και την αποτελεσματικότητα  του ΟΜΕΔ, μετά τον νόμο 4046/2012, που κατήργησε αυτή την δυνατότητα της μονομερούς προσφυγής.

Και γιατί η κατάργηση της δυνατότητας μονομερούς προσφυγής στον Ο.ΜΕ.Δ.; Η απάντηση είναι πολύ απλή. Μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών, το ασθενέστερο μέρος είναι αναμφίβολα οι εργαζόμενοι. Εάν οι εργοδότες δεν θέλουν μια αμοιβαία συμφωνία, μπορούν απλά να επιλέξουν να μην προσφύγουν στον ΟΜΕΔ. Επιπλέον, οι εργοδότες μπορούν να υπαγορεύσουν τους όρους τους στους εργαζόμενους!

Η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ), έχει επανειλημμένα εκφράσει την αντίθεσή της σε όλες αυτές τις τροπολογίες, με το επιχείρημα ότι τα μέτρα αυτά αποτελούν κατάφωρη παραβίαση των συνταγματικών διατάξεων. Η ΓΣΕΕ  κατέθεσε επίσης αίτηση αναιρέσεως ενώπιον του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας (ILO), ζητώντας παγκόσμια υποστήριξη. Εκτός αυτού, η ΓΣΕΕ είναι έτοιμη να καταθέσει προσφυγή στο Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο της Ελλάδαs, προσπαθώντας να ακυρώσει τους ανωτέρω νόμους, που παραβιάζουν το  Ελληνικό Σύνταγμα.

II. Τα αποτελέσματα-συνέπειες στην πραγματική οικονομία
Η παρατεταμένη ύφεση και η επιβαλλόμενη πολιτική λιτότητας είχε καταστροφικές συνέπειες για την εργατική τάξη και την κοινωνική ευημερία.
Πιο συγκεκριμένα
1. Η Ελληνική οικονομία έχει εκτιμάται ότι έχει συρρικνωθεί περίπου 15% από το 2008. Το 2011, η οικονομία μειώθηκε κατά 7% του ΑΕΠ. Για το 2012 η εκτίμηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι ότι η ύφεση θα είναι πολύ χειρότερη.
2. Η ανεργία εκτοξεύθηκε στο  21%.  Έχει φτάσει τον αριθμό των 1,033,507 τον Δεκέμβριο του 2011. 300,000 άνθρωποι  απολύθηκαν μέσα σε ένα χρόνο. 820 εργαζόμενοι έχαναν τη δουλειά τους κάθε ημέρα το 2011. Το ενεργό εργατικό δυναμικό είναι 3,899,319 άνθρωποι. Η ανεργία των γυναικών έχει φτάσει στο 25%. Ειδικά για τους νέους, το 50% είναι άνεργοι.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το ποσοστό ανεργίας θα συνεχίσει να αυξάνεται το 2012. Χιλιάδες Έλληνες, κυρίως νέοι με υψηλά προσόντα αναγκάζονται να μεταναστεύσουν, είτε στην Ευρώπη, ή ακόμα και στην Αυστραλία.
Αυτός είναι ο δείκτης της επίσημης ανεργίας.  Ωστόσο αυτό δεν  αντιπροσωπεύει την ανεπίσημη ανεργία. Έτσι τα πράγματα είναι μάλλον πολύ χειρότερα.
3. Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ) από το 2009, 60,000 επιχειρήσεις έχουν κλείσει. Εάν η ύφεση συνεχισθεί, περισσότερες από 50,000 έως 60,000 μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις θα κλείσουν μέχρι το τέλος του 2012. Το 2011, 28,260 άτομα που εργάζονταν στο εμπόριο έχασαν τις δουλειές τους.
4. Οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων μειώθηκαν κατά  30-35%. Αλλά μάλλον αυτό δεν ήταν αρκετό.  Τον περασμένο Φεβρουάριο, μια περαιτέρω περικοπή των συντάξεων εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο. Η νέα αυτή μείωση ήταν 10-12% για όλες τις συντάξεις άνω των 1,300 ευρώ.
5. Χρέους και ομολόγων swap του κούρεμα στην Ελλάδα, που κόβουν περισσότερα από 100 δισ. € από το συνολικό χρέος στην Ελλάδα, έχει στερήσει από 12 δισεκατομμύρια ευρώ για τα ελληνικά συνταξιοδοτικά ταμεία. Τα συνταξιοδοτικά ταμεία κατείχαν 24 δισεκατομμύρια σε ελληνικά κρατικά ομόλογα και είναι υποχρεωμένοι να δέχονται ένα κούρεμα της ονομαστικής τους αξίας περίπου 53,5%. Αυτό το κούρεμα συνεπάγεται περαιτέρω μειώσεις στο μέλλον.
6. Το χρέος του κράτους προς τις ιδιωτικές επιχειρήσεις είναι περίπου 6 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του Υπουργείου Εργασίας περίπου 400,000 εργαζόμενοι έχουν 2 έως 6 μήνες καθυστέρηση στις πληρωμές τους. Η κεντρική κυβέρνηση, προκειμένου να περιορίσει το έλλειμμα στον προϋπολογισμό σταμάτησε όλες τις πληρωμές σε ιδιωτικές εταιρείες.
7. Η μείωση των μισθών και των συντάξεων, οι διαδοχικές αυξήσεις των φόρων και το υψηλό ποσοστό πληθωρισμού επιδεινώνεται το οικονομικό περιβάλλον και ουσιαστικά κατέστρεψε την κοινωνική συνοχή στην Ελλάδα.
8. Το 20% των ανθρώπων στην Ελλάδα ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι έχασαν τα σπίτια τους, κυρίως στην Αθήνα.
9. Το  ΔΝΤ πιέζει την Ελληνική κυβέρνηση να λάβει πρόσθετα μέτρα. Μόνιμος εκπρόσωπος του ΔΝΤ στην Αθήνα, ο κ. Bob Traa, μιλώντας σε αξιωματούχους του Υπουργείου Οικονομικών την περασμένη Παρασκευή, τόνισε τη σημασία της υιοθέτησης φορολογικών μέτρων πάνω από 11 δισ. ευρώ, για τα έτη 2013 και 2014. Αυτό συνεπάγεται επιπλέον οριζόντιες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις.
10. Επιπλέον, έχουν αποφασισθεί περαιτέρω περικοπές στις δαπάνες του δημόσιου τομέα: α) το κλείσιμο των κρατικών εταιρειών και β) τη σταδιακή μείωση των δημοσίων υπαλλήλων μέχρι 150,000 μέχρι το 2015. 15,000 δημόσιοι υπάλληλοι πρόκειται να απολυθούν μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους, 2012.

III. Κριτική
Η αποτυχία της οικονομικής πολιτικής που εγκρίθηκε, έχει προκαλέσει έντονη πολιτική αντιπαράθεση. Η κοινή γνώμη είναι έξαλλη για την αδυναμία των Ελλήνων πολιτικών, των Ευρωπαίων εκπροσώπων και του ΔΝΤ  να διαχειρισθούν την κρίση. Ο Υπουργός Εργασίας κ. Koutroumanis υποστήριξε την περασμένη εβδομάδα ότι οι συντάξεις δεν θα πρέπει να μειωθούν περαιτέρω. Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε μια έκθεση που αναφέρει ότι θα είναι αναγκαίες περικοπές ύψους 11,7 δισ. €.

Ο Έλληνας Υπουργός Οικονομικών, κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, καυχήθηκε για την ανταλλαγή ομολόγων. Αυτό θα μειώσει πάνω από 100 δισ. ευρώ από τα 350 δισ. το συνολικό χρέος στην Ελλάδα. Ωστόσο, δεν έκανε καμία αναφορά για τα 80 δισ. ευρώ που δανείστηκε η χώρα για την ανταλλαγή ομολόγων.

Η ματαιότητα των πολιτικών λιτότητας είναι προφανής. Το 2009 το δημόσιο έλλειμμα ήταν 120% του ΑΕΠ. Το 2020 το χρέος θα είναι παρόμοιο με εκείνο του 2012, μετά από 8 χρόνια οδυνηρών θυσιών.  Αυτή η πολιτική οδηγεί στην εμβάθυνση της ύφεσης που θα καταστρέψουν τις προοπτικές οικονομικής ανάκαμψης.
Η Ελληνική κοινή γνώμη, μετά την αποτυχία του πρώτου Μνημονίου, έχει γίνει πολύ καχύποπτη.  Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν, ότι η τρέχουσα οικονομική κρίση στην Ελλάδα είναι μόνο ένα πρόσχημα, για την εφαρμογή ενός σχεδίου που εκπονήθηκε για να υποτάξει την Ελλάδα. Ο βαθύτερος στόχος του συγκεκριμένου προγράμματος είναι να γίνει η  Ελλάδα χώρα  χαμηλού κόστους εργασίας όπως οι χώρες του  τρίτου κόσμου.  Η Ελλάδα είναι η πρώτη αλλά όχι η τελευταία Ευρωπαϊκή χώρα που θα υποβάλλεται σε αυτό το σχέδιο.
Αγαπητοί συνάδελφοι, θα επιθυμούσαμε όλα τα παραπάνω να ήταν μια απλή φαντασίωση. Αλλά είναι μια σκληρή πραγματικότητα. Τα Συνδικάτα, το εργατικό κίνημα, πρέπει να βρουν τρόπους για την καταπολέμηση αυτής της πολιτικής σε όλα τα επίπεδα,  σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.

IV. Οι προτάσεις των Συνδικάτων
Τα Ελληνικά συνδικάτα (η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας, ΓΣΕΕ)  και η Συνομοσπονδία των Δημοσίων Υπαλλήλων, ΑΔΕΔΥ), έχουν εκφράσει μια εναλλακτική πρόταση για την αντιμετώπιση της κρίσης. Η πρόταση αυτή ισχύει κατ’  αρχάς με την αλλαγή της εφαρμογής της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής και αφετέρου στην αντιμετώπιση των διαρθρωτικών προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας. Η λύση των προβλημάτων θα έρθει μέσα από:
α. Αναδιανομή του εισοδήματος, μείωση της φοροδιαφυγής, μείωση της εισφοροδιαφυγής.
β. Δημιουργία ενός νέου μοντέλου οικονομικής ανάπτυξης. (Παραγωγικότητα της ποιότητας προϊόντων και υπηρεσιών, ποιότητα των εργασιακών σχέσεων, ποιότητα εισοδήματος, κοινωνική προστασία κ.λπ.).
Επιπλέον, το ελληνικό τραπεζικό σύστημα πρέπει να διαδραματίσει ζωτικό ρόλο στην ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξης, παρέχοντας δάνεια με χαμηλό επιτόκιο για τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά. Η κυβέρνηση δεσμεύθηκε  να  για ρευστότητα και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Αλλά έχει επίσης την ηθική υποχρέωση να στηρίξει τους Έλληνες πολίτες κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου κρίσης.
Από το 2008 οι Ελληνικές τράπεζες είχαν επιδοτηθεί με δισεκατομμύρια, έτσι ώστε το τραπεζικό σύστημα να παραμείνει σταθερό και υγιές. Τώρα το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας ανακοίνωσε το περασμένο Σάββατο ότι θα παράσχει αμέσως το 25 δισ. ευρώ για την επανακεφαλαιοποίηση των Ελληνικών τραπεζών. Οι τράπεζες πρέπει να ενθαρυνθούν  για την χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας δανείζοντας χρήματα στις επιχειρήσεις και τους επενδυτές με ελάχιστο επιτόκιο.

Αγαπητοί Συνάδελφοι,
Ζούμε σε μια περίοδο κρίσης. Η εργατική τάξη είναι στο στόχαστρο. Δικαιώματα, που γενιές έχουν κερδίσει με αγώνα και θυσίες, βρίσκονται τώρα σε κίνδυνο. Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις πρέπει να συνεργάζονται, να συντονίζουν τις πολιτικές τους. Οφείλουν να εκφράσουν τα επιχειρήματά τους σε όλους τους Ευρωπαίους εργαζομένους. Και υπάρχει μόνο ένα από τα συνδικάτα πρέπει να αυξήσουν φωτεινότερα χρώματα τους. Κάποιος κέρδη μόνο αν σέβεται τον αντίπαλό του παραδέχεται ότι είναι πρόθυμος να πολεμήσει. Όταν οι εταιρείες συνειδητοποιούν ότι ο αντίπαλός τους είναι αποφασισμένη, θα αναγκαστούν να συμβιβαστούν.

Το όπλο μας είναι η άρνησή μας. Άρνηση να αποδεχθούμε τη φτώχεια και την εκμετάλλευση. Άρνηση να αποδεχθούμε το νόμο της ζούγκλας και ότι μερικοί άνθρωποι, κάποιοι πάνω απο εμάς  ονειρεύονται το μέλλον μας.


This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial License.
Author avatar

Walton Pantland

South African trade unionist living in Glasgow. Loves whisky, wine, running and the great outdoors. Walton did an MA in Industrial Relations at Ruskin, Oxford, and is interested in how trade unions use new technology to organise.

Read All Articles