Του Στάθη Τραχανατζή Η Κυβέρνηση της Αγοράς. Ο Σαμαράς ο Βενιζέλος και ο Κουβέλης, θυμίζουν σήμερα τα παιδιά για τα θελήματα που έστελνε ο μπακάλης πριν από αρκετές δεκαετίες να τακτοποιήσουν τις έκτακτες δουλειές. Είναι πειθαρχημένα στις διαταγές του …

Andrew

Του Στάθη Τραχανατζή

Η Κυβέρνηση της Αγοράς.

Ο Σαμαράς ο Βενιζέλος και ο Κουβέλης, θυμίζουν σήμερα τα παιδιά για τα θελήματα που έστελνε ο μπακάλης πριν από αρκετές δεκαετίες να τακτοποιήσουν τις έκτακτες δουλειές.

Είναι πειθαρχημένα στις διαταγές του εργοδότη τους. Είναι τα «καλά» παιδιά. Τρέχουν καθημερινά. Δουλεύουν και Σάββατα και Κυριακές. Η ενδυμασία τους τα σαββατοκύριακα είναι βέβαια πιο χαλαρή ,πιο cazoual. Θέλουν να δίνουν την εντύπωση ότι δουλεύουν άνευ ορίων και ωραρίων όπως ακριβώς είναι το όραμα τους για το εργασιακό παρόν και μέλλον των Ελλήνων εργαζομένων.

Η κυβέρνηση εφαρμόζει τις διαταγές του προέδρου του γερμανικού ΣΕΒ και  κάνει την Ελλάδα μια μεγάλη Ειδική Οικονομική Ζώνη χωρίς εργατικά δικαιώματα και υψηλή φορολογία για τους επιχειρηματίες.  Μια ΕΟΖ στην εποχή του νέου μεσαίωνα, μια νέα ζώνη αγνότητας και προστασίας  των κερδών ,των ιερών και οσίων της αγίας ιδιωτικής πρωτοβουλίας .

H δικτατορία των αγορών και η τριανδρία της κυβέρνησης σήμερα καταργεί ακόμα και αυτό το μοντέλο του «κοινωνικού εταιρισμού» που προϋπόθετε στο ιδιωτικό τομέα της οικονομίας να αποτελεί η υπογραφή των ΣΣΕ θέμα διαπραγματεύσεων του ΣΕΒ με την ΓΣΕΕ, θέμα συσχετισμού των δυνάμεων της εργασίας και των δυνάμεων του κεφαλαίου.

Σήμερα η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι μπορούν να συζητούν… ο ΣΕΒ και Η ΓΣΕΕ αλλά την τελευταία λέξη την έχει η κυβέρνηση. Όλη η εξουσία… στο Μαξίμου!

Την ίδια ώρα η κυβέρνηση  «κρατικοποιεί» το δικαίωμα της συλλογικής διαπραγμάτευσης δίνει  τα ρέστα  της στο να παραδώσει τις τελευταίες εταιρείες κοινωνικών αγαθών στα ιδιωτικά συμφέροντα.

Είναι φανερό μία από τις μεγαλύτερες αδυναμίες των συνδικάτων είναι ότι  δεν κατάφεραν να μιλούν για την κοινωνία και τα κοινωνικά αγαθά. Δεν κατάφεραν κύρια μέσα από τις δικές τους παθογένειες και ιδιαίτερα στο χώρο των πρώην ΔΕΚΟ να πείσουν τα ευρύτερα στρώματα της κοινωνίας.

Σε αντίθεση ο ΣΕΒ  μέσα από τα γνωστά λόμπι που περνά καθαρά και διαχρονικά τις πολιτικές του ,  καταφέρνει να εμφανίζεται και να πείθει στρώματα της κοινωνίας που αντικειμενικά δεν θα έπρεπε, για το δίκαιο των απόψεων του που έχουν να κάνουν με στενά οικονομικά συμφέροντα των καπιταλιστών .

Για αυτό και είναι άξια προσοχής είναι  η  κινητοποίηση  της 20 Σεπτέμβρη του 2012 των συνδικάτων της κίνησης (τραμ-μέτρο-ηλεκτρικός) που ένα από τα κεντρικά της αιτήματα είναι  η μείωση του εισιτηρίου.

Συνδικάτα που χρειάζεται η κοινωνία, συνδικάτα που μιλούν εν ονόματι της κοινωνίας  που αγωνίζονται κατά κύριο λόγο για τα δικαιώματα των πολιτών.

 

Τα Συνδικάτα των εργαζομένων

Άλλο να το ζεις και άλλο να το περιγράφεις. Άλλο να το ζεις και άλλο να το διαμεσολαβείς.

Από διαμεσολάβηση στην Ελλάδα  μεγάλο κομμάτι των συνδικάτων και συνδικαλιστών πάει πολύ καλά, εδώ και χρόνια. Τα καταφέρνουν μια χαρά στην εξήγηση των «φαινομένων». Στο «σχεδιασμό» της πάλης ,σε λάθος χρόνο και όταν είναι ήδη αργά . Στην «ανταλλαγή» απόψεων για να κερδηθεί η πολιτική ηγεμονία στο εσωτερικό τους έχουν πάρει διδακτορικό.

Άλλο να απολύεσαι και άλλο να συμπαραστέκεσαι σε αυτούς που απολύονται.

Άλλο να πηγαίνεις στην δουλειά σου σαν σαρδέλα  με την συγκοινωνία περιμένοντας  το λεωφορείο  να έρθει και άλλο να μιλάς εκ του μακρόθεν.

Άλλο να προσπαθείς να βρεις δικαιολογία για να εξηγήσεις στα παιδιά σουν γιατί ο μπαμπάς και η μαμά δεν μπορούν να τους καλύψουν απλές καθημερινές ανάγκες και άλλο  να αγανακτείς  για τους άλλους εκφράζοντας την δυσφορία σου.

Άλλο να είσαι άνεργος και να μην έχεις πρόσβαση ούτε και σε αυτό το ξεχαρβαλωμένο σύστημα υγείας και άλλο να περιγράφει ς η να καταγγέλλεις  την κατάσταση.

Υπάρχουν σήμερα συνδικαλιστικές ηγεσίες που έχουν κλειδώσει την πόρτα των συνδικάτων και θέλουν να πετάξουν το κλειδί  μέσα από την πόρτα. Αυτοί οι συνδικαλιστές έχουν ημερομηνία  λήξης .Είναι αναλώσιμοι έκαναν την  βρώμικη δουλειά και πρέπει να φύγουν.

Δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις μας  για να πετύχει η απεργία της 26ης Σεπτέμβρη μιας απεργίας που ακόμη και αυτή η προκήρυξη της είναι προϊόν πίεσης των δικών μας δυνάμεων . Δεν θα χαρίσουμε τα συνδικάτα σε αυτούς που τα έχουν απαξιώσει.

Εμποδίζουμε με τη μεγάλη συμμετοχή στην Απεργία την ψήφιση των νέων μέτρων και δημιουργούμε μια μεγάλη κοινωνική αλυσίδα στήριξης των δημόσιων οργανισμών, των κοινωνικών αγαθών που σήμερα περισσότερο από ποτέ οι εργαζόμενοι χρειάζονται.

Δικτυώνουμε το επόμενο διάστημα κοινές δράσεις από τα Εργατικά Κέντρα ,τις Ομοσπονδίες και τα μεγάλα συνδικάτα στους δήμους και τις γειτονιές.

Συναντιόμαστε καθημερινά στην δράση με όλα τα θεματικά κινήματα που έχουν δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια με  όλους τους φορείς που πλήττονται από την κρίση.

Θέλουμε και επιδιώκουμε την κατάληψη των συνδικάτων εδώ και τώρα, με εγγραφές σε αυτά, από όλους τους απελπισμένους, το ελληνικό πρεκαριάτο από όλους τους παλιούς και νέους φτωχούς που δημιούργησαν τα μνημόνια. Αυτοί αποτελούν την βενζίνη κίνησης και επανεκκίνησης, της επανίδρυσης  των συνδικάτων. Αυτοί αποτελούν την ισχυρή και στέρεα ομάδα υπεράσπισης ριζοσπαστικών πολιτικών αλλαγών  στην Ελλάδα.

Συνδικάτα μαζικά που θα ενώνουν  όλους τους εργαζόμενους. Εργαζόμενους που σήμερα τα αποτελέσματα των μνημονιακών πολιτικών τους έχουν ήδη ενώσει γιατί έχουν πλέον τα ίδια προβλήματα, τις ίδιες αγωνίες τους ίδιους στόχους.

Συνδικάτα ταξικά ικανά με τις ενωτικές πρωτοβουλίες και δράσεις να απελευθερώσουν τους σύγχρονους δούλους από τα δεσμά τους .

Συνδικάτα που θα αναδεικνύουν καθημερινά την ανιδιοτελή δράση  συνδικαλιστών και συνδικάτων.

Συνδικάτα και συνδικαλιστές που σχολιάζουν ,περιγράφουν και «καθαρίζουν για τους άλλους» χωρίς να μπορούν να εμπνεύσουν τα μέλη τους να δράσουν συλλογικά βρίσκονται στην δύση τους.

Αυτό το φθινόπωρο μαζί με τα φύλλα πέφτουν και οι δήθεν.

*O  Στάθης Τραχανατζής είναι  αντιπρόεδρος του ΕΚΑ


This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial License.